آقای دبیر به تخته سیاه ِ  کلاسمون با تعجب نگاه کرد ...

زودتر از بچه های دیگه به کلاس اومدم ،

تنها بودم و حوصله ام سر رفته بود ..رفتم کنار تخته سیاه کلاس و با گچ سفید وسط تخته نوشتم

"جمع آوری یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز  "

گوشه ی راست ِ تخته با گچ ِ  قرمز نوشتم ..تاثیر قوانین در زندگی زنان

و گوشه ی چپ ِ با با رنگ آبی  نوشتم ،مجموعه قوانین در ایران ، زنان را جنس دوم قلمداد کرده و بر آنان تبعیض روا می دارد ، آن هم در جامعه ای که بیش از 60 در صد از پذیرفته شدگان دانشگاه ها را زنان تشکیل می دهند .

و بعد از نوشتن این جملات رفتم  رو نیمکت نشستم و چند دقیقه نشد که یکی  یکی از همکلاسی هام به کلاس اومدند و بالاخره دبیرمون هم اومد

فکر می کردم متوجه نمی شه و تخته رو پاک می کنه که درس رو شروع کنه ،

آقای ِ ع ، دبیر زیست شناسی مون مردی حدودن 50 ساله بود ،

دبیر نگاهی به نوشته های رو تخته کرد و رو به شاگردها کرد و گفت :

جمع آوری امضا ؟ کی اینارو نوشته ؟

 از جام بلند شدم و گفتم : من نوشتم و من امضا جمع می کنم ..

لبخند زد و گفت : برای چی امضا جمع می کنی ؟

گفتم : برای اینکه حقوق من با شما که یه مرد هستید برابر بشه  یعنی باید بشه

آقای دبیر سرشو تکون داد و تایید کرد و ازم پرسید آیا مردها هم می تونن امضا بدهند ؟

در جوابش با شادی زیادی که تو دلم پر شده بود ، گفتم آره ،  زن و مرد می تونن امضا کنن ، فقط باید بالای 18 سال باشن

دبیر ازم کاغدهارو خواست و شروع به خوندن کرد و..

سرش رو بلند کرد و با احترام زیادی به من گفت می تونم ببرم خونه ، کاغذی داری که خونه بچه ها امضا کنند ؟

گفتم بله دارم ، ..یه دفترچه و فرم مخصوص امضای جمعی رو  به اقای دبیر دادم

و دبیر بعد از اینکه اونارو تو کیفش گذاشت ، شروع کرد به درس دادن.

من بر خلاف همیشه که تو این درس مشکل داشتم و تو کلاس  خوابم می گرفت ، تا آخر کلاس با ذوق به درسام گوش می دادم و حس قشنگی بهم دست داد که تا ساعتها با من بود .

نویسنده :مهسان